Naprawa zbiorników opryskiwaczy samojezdnych

Opryskiwacze samojezdne to cztery nasze naprawy: Hardi Evrard, Hardi Commander 4500, Hardi Alfa 4100 i Tecnoma Laser 4240. W Alfie 4100 pęknięcie było w dolnej części zbiornika.

Zbiornik w opryskiwaczu samojezdnym pracuje ciężej niż w maszynie przyczepianej i wynika to z samej konstrukcji. Jest zawieszony na ramie maszyny, która jedzie po polu na własnych kołach, więc oprócz przelewającej się cieczy przenosi jeszcze drgania napędu i wstrząsy z terenu. Dlatego uszkodzenia zbierają się tam, gdzie tworzywo styka się z konstrukcją i gdzie ścianka zmienia kierunek: w dolnej części, w narożnikach oraz przy mocowaniach. W naszych 42 naprawach opryskiwaczy przyczepianych ten sam wzór jest jeszcze wyraźniejszy — narożniki i okolica koła dominują.

Naprawiamy spawaniem ekstruzyjnym. Ekstruder podaje stopione tworzywo tego samego rodzaju, z którego wykonany jest zbiornik, i materiał zespala się ze ścianką w jedną całość, zamiast leżeć na niej jak łata. Ma to dwie konsekwencje: naprawa znosi te same drgania, które ją spowodowały, a spoina ma tę samą odporność chemiczną co reszta zbiornika — przy cieczy roboczej to nie drobiazg. Po naprawie sprawdzamy szczelność, a naprawione miejsce wzmacniamy.

Do opryskiwaczy samojezdnych jeździmy na gospodarstwo. W sezonie oprysków to zwykle jedyny wariant, który ma sens — maszyna nie może stać.